Vertrouwen. Over slecht bestuur en de lege dozen die samenwerking en participatie zijn voor de Lierse meerderheid

Opinie CD&V-fractieleider Stijn Coenen over de behandeling van het dossier ‘Normaalschool’

Ik had al langer dan vandaag een slecht gevoel bij de manier waarop het stadsbestuur zich opstelde in het dossier ‘Normaalschool’. Maar in kersttijden is mijn gevoeligheid nog iets hoger. Wanneer mensen vertrouwen beschamen, word ik boos. Wanneer mensen niet beseffen dat vertrouwen essentieel is om samen te werken, ben ik ontgoocheld. Vandaar dat ik ondanks de feestperiode toch met dit stukje kom.

Ik schets kort de situatie. De afgelopen legislatuur startte in Lier een mooi project om een deel van de stad te ontwikkelen. De AP Hogeschool stopte immers haar activiteiten in Lier en verkocht de gebouwen van de ‘site Normaalschool’, tussen de Berlaarsestraat en de wijk het Looks. Er was een breed draagvlak voor de ontwikkeling van de site, zéker nadat de eerste ontwerpen bijgestuurd werden op basis van gesprekken met de buurt. Een formele afspraak – een zogenaamde ‘dading’ – legde die bijsturing in september 2018 vast. Iedereen blij: de buurt, het stadsbestuur, het autonoom gemeentebedrijf SOLag en de projectontwikkelaar.

Wat later meende het stadsbestuur dat er redenen waren om de plannen veranderen. Dit omdat de kosten voor archeologische opgravingen en onderzoek hoger uitvielen dan voorzien. De voorziene ondergrondse parkeerruimte werd verkleind. Bijgevolg verminderde ook de oppervlakte die archeologisch moest onderzocht worden. Gewijzigde plannen betekenden echter dat ook de afspraken met de buurt opnieuw moesten worden bekeken.

En toen ging het fout. Het overleg tussen stadsbestuur en buurtbewoners was nog bezig toen Open VLD en N-VA beslisten om de veranderingen al eenzijdig goed te keuren (gemeenteraad juni 2019, OZ.8 PPS Normaalschool). De voltallige oppositie waarschuwde voor een vertrouwensbreuk en stelde voor om de aanpassingen slechts goed te keuren, onder voorbehoud van nieuwe afspraken met de buurt.

Dat was niet nodig volgens de meerderheid, de buurt zou wel akkoord gaan. Beluister zeker het gesprek tussen de burgemeester, de voorzitter van de gemeenteraad en de algemeen directeur tijdens de schorsing van de vergadering (klik op OZ.8 PPS Normaalschool, beluister vervolgens minuut 28 en verder). De burgemeester bevestigt daar dat hij niet de bedoeling heeft om in dialoog tot een overeenkomst te komen. “We gaan gewoon door”, hoor je hem meermaals zeggen. Ook als de buurt niet akkoord gaat, met andere woorden. Het hele traject, alle overlegmomenten en de poppenkast tijdens de gemeenteraadszitting had iedereen kunnen bespaard worden.

De eenzijdige aanpassing van de afspraken maakte de buurtbewoners uiteraard wantrouwig. Wat blijkt: tot op vandaag is het niet gelukt om tot nieuwe afspraken te komen. Ondertussen tikt de klok. Het stadsbestuur wil de buurt ‘arm omwringen’ om tot een nieuwe overeenkomst te komen: vragen over het proces worden tijdens de gemeenteraad niet meer beantwoord en ondertussen krijgen de buurtbewoners al telefoontjes om de volgende stappen in het project te zetten.

Laat me duidelijk zijn: dit is geen participatie. Die is geen proces van dialoog. Dit is mensen onder druk zetten. Burgemeester en schepenen onderschatten dat je vertrouwen traag opbouwt, maar dat het in een vingerknip verdwijnt. “Vertrouwen komt te voet en gaat te paard.” Hoewel ‘participatie’ op papier een leidraad is in het nieuwe bestuursakkoord, hebben de betrokken schepenen absoluut geen besef dat participatie en samenwerking gebouwd worden op vertrouwen.

Ik vind dit getuigen van slecht bestuur. Er is een enorm risico genomen met de uitvoering, de timing en de kostprijs van een knap stadsontwikkelingsproject – want iedereen is en blijft het erover eens dat het dat is. De tijd die je ‘extra’ investeert in een nieuwe overeenkomst met de buurt, spaar je later uit in bv. gerechtelijke procedures en gerechtskosten.

Tot slot, kwestie van de repliek meteen te ondervangen: participatie betekent niet dat de burger altijd gelijk hoeft te krijgen. Maar die burger is wél een volwaardige betrokkene in het proces en heeft op z’n minst recht op transparantie over het standpunt én de bedoelingen van het stadsbestuur.

Hopelijk groeit door dit bericht en de bezinnende kracht van de kerstperiode bij de burgemeester en de schepenen het besef dat samenleven en goed besturen onmogelijk is zonder vertrouwen. Daar speel je niet mee.

Een zalig kerstfeest en een gelukkige start van 2020 voor u, uw familie en uw naasten en voor alle Lierenaren en Hooiktenaren!

Stijn

    Welkom bij CD&V. Onze websites maken gebruik van cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren. Lees onze Cookies Policy voor meer informatie. Ons cookiebeleid en deze voorkeuren gelden voor alle CD&V-websites. Door op 'Akkoord' te klikken, ga je akkoord met de geselecteerde cookies.